Tag: przemyślenia

Przemówienie Pawła Adamowicza na kilka chwil przed zamordowaniem 13 stycznia 2019 r.

-„Gdańsk jest szczodry, Gdańsk dzieli się dobrem, Gdańsk chce być miastem solidarności. Za to wszystko wam serdecznie dziękuję! Bo na ulicach, placach Gdańska wrzucaliście pieniądze, byliście wolontariuszami. To jest cudowny czas dzielenia się dobrem. Jesteście kochani! Gdańsk jest najcudowniejszym miastem na świecie! Dziękuję wam!” –
to były ostatnie słowa wypowiedziane do Gdańszczan (podczas puszczania na scenie światełka do nieba na 27. Finale WOŚW w Gdańsku).

cytuje zatroskany Franciszek Kamecki

Migranci i uchodźcy (nasz papież św. Jan Paweł II) (z DEON.pl)

Warto w tym okresie Bożego Narodzenia, gdy stawiamy pusty talerz przy stole wigilijnym, przypomnieć sobie, że on juz nic nie znaczy w obecnej sytuacji. Stał się faktycznie pustą ideą. To znak, że duża część nauczania Jana Pawła II idzie w zapomnienie. Szczególnie u nas, w jego ojczyźnie.
Andrea Tornielli – nowym koordynator watykańskich mediów przypomniał teksty o Janie Pawle II i o imigracji. Czytaj dalej „Drabiną do nieba Cytat 3”

Papież Franciszek o zgorszeniu i znakach jasności (dosłownie)

„Tym, którzy dopuszczają się nadużyć wobec nieletnich chciałbym powiedzieć: nawracajcie się i oddajcie się w ręce ludzkiej sprawiedliwości, i przygotujcie się na Bożą sprawiedliwość, pamiętając o słowach Chrystusa: „kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza. 7 Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie!” (Mt 18, 6-7).

Czytaj dalej „Drabiną do nieba Cytat 2”

O Dawidzie i obrzydliwości w Kościele (ważne słowa papieża Franciszka)

Jak wiemy historia zaczyna się, gdy król pomimo, że znał się na wojnie, przebywał w domu, leniuchując, zamiast pójść do boju pośród ludu Bożego. Dawid wyzyskuje dla swojej korzyści i wygody to, że jest „królem” (nadużycie władzy). Namaszczony, oddając się wygodom, rozpoczyna niepohamowany upadek moralny i sumienia. I to właśnie w tej sytuacji zobaczył z tarasu domu królewskiego Batszebę, żonę Uriasza Chetyty, gdy się kąpała i spodobała się mu (por. 2 Sm 11). Posłał więc, by ją wezwano, zjednoczył się z nią (kolejne nadużycie władzy a ponadto nadużycie seksualne). W ten sposób wykorzystuje kobietę zamężną i samotną a, żeby ukryć swój grzech, wzywa do domu Uriasza i nadaremnie stara się przekonać go, by spędził noc z żoną. A później rozkazuje wodzowi swej armii wystawienie Uriasza na pewną śmierć w bitwie (kolejne nadużycie władzy, obok nadużycia sumienia). Łańcuch grzechu poszerza się jak plama ropy i szybko staje się siecią demoralizacji. Pozostał w domu, leniuchując. Czytaj dalej „Drabiną do nieba Cytat 1”