Kategoria: Drabiną do nieba

W Rzymie zakończył się Synod Biskupów poświęcony młodzieży. Pewną drogę przeszli ojcowie synodalni od początkowego dokumentu Instrumentum Laboris do dokumentu ostatecznego. Abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki, podsumował ten Synod tak: „mieliśmy chyba wszyscy takie dojrzewające poczucie, że to co robimy, jest ważne, i że to jest naprawdę tak, jak powiedział Papież, otwierając Synod, że jest ciekaw, tego, co usłyszy”. Zachowano pewien rytm obrad zaproponowany przez Czytaj dalej „Październikowy Synod Biskupów o młodzieży”

Polacy obawiają się uchodźców i migrantów. Jednak nie możemy skupiać się na lęku. Bo i tak migranci i uchodźcy będą przybywać.

Mówi Janina Ochojska: migranci z różnych stron świata będą w coraz większej liczbie ze względu na głód, brak dostępu do wody i mały poziom bezpieczeństwa. Co więcej, jesteśmy krajem, w którym jest miejsce i są środki do tego, by mogło tu mieszkać więcej ludzi. Powinniśmy się do tego przygotować. Jak to zrobić? To jest pytanie, które powinniśmy sobie zadawać częściej (DEON). Czytaj dalej „Nowa fala uchodźców (Janina Ochojska) Jedna polska rodzina dla jednej z uchodźcami”

Był bardzo mądry i rozprawiał o najważniejszych i najtrudniejszych sprawach świata Jakby rzucał nowy problem na rynek światowy. Mówił: dyskutujmy, dyskutujcie. Jego „Veritatis splendor” jest intelektualnym majstersztykiem rozumowania o wolności i prawdzie. Ta encyklika bardzo była dyskutowana w USA, u nas minęła bez echa. Albo encyklika „Fides et ratio” o najważniejszych dowodzeniach filozoficznych o istnieniu Boga. Dla młodzieży i studentów wspaniały materiał rozumowy. Alb adhortacja „Familiaris consortio” , która jest bardzo mało znana. Gdyby była znana, nie byłoby tyle pseudodyskusji o zachowaniach polityków katolickich w głosowaniu albo i gdzie jest wyraźne stanowisku Kościoła wobec par bez ślubu kościelnego. Czytaj dalej „Papież święty Jan Paweł II”

Film „Kler” wywołuje masowe zainteresowanie. Byłem pierwszego dnia w piątek o 20.45. Duże kino „Wrzos” w Świeciu wypełnione. Biletów nie ma. Pan w okienku uśmiechnął się do mnie i znalazł jeszcze dwa bilety (dla mnie i dla katechetki). Po paru minutach rozweselenia z refrenem „Oto wielka tajemnica wiary, złoto i dolary” i z gitarą, i z piciem wódki u trzech głównych bohaterów duchownych, zapadła w gmachu kina całkowita cisza aż do końca. Nawet kaszlu żadnego. Żadnych rozmów. Żadnego szelestu papierków. Czytaj dalej „Film „Kler” zmusza do myślenia”