Tag: drabiną do nieba

  Grudzień. Wciąż przemija cośkolwiek albo i więcej. Za nami spotkania, przyjaźnie, braterstwo, wieloraka wdzięczność i święty raban (jaki wytworzył się przed i podczas ŚDM , kiedy gościł u nas w Polsce papież Franciszek). U mnie przy drzwiach przez cały rok chorągiew ŚDM – znak dwóch milionów młodzieży z całego świata. Wtedy ujawniła się ta lepsza nasza strona: gościnność i serdeczność. Jakby schowały się te złe strony naszego społeczeństwa: szukanie wroga wokół siebie, zazdrość, złośliwość, kłótliwość, niechęć do obcych, do uchodźców. Schowały się narzekania, roszczenia i agresja. Czytaj dalej „WSPOMINAĆ I ŚWIĘTOWAĆ”

Drabiną do nieba 04 XII 2016 (24) [696] 

Drabiną do nieba 06 XI 2016 (22) [694] 

Węgry nie zaczęły reformy edukacji. I w jakim miejscu na mapie edukacyjnej świata się znajdują? Polscy profesorowie i fachowcy od oświaty (począwszy od czasów Handke i Hall) poszli za koniecznymi zmianami w edukacji jak np. kraje skandynawskie. Był to rok 1999. I po kilkunastu latach widać wyniki. Początkowa niechęć zamieniła się w sukces oświatowy gimnazjum. Cieszę się, że uczeni, zajmujący się rozwojem edukacji w Polsce, twierdzą, iż reforma gimnazjów udała się. Taka jest ocena badań wielu naukowców i środowisk: tak, naprawdę udało się i polska oświata idzie ku lepszemu. Nauczyciele próbują być przewodnikami, a młodzież uczy się samodzielnie. Nauczyciele nie chcą przygotowywać do zawodów, które giną, lecz poprzez szersze wykształcenie ogólne przygotowują do nieznanej przyszłości i nieznanych jeszcze zawodów. I ten etap od zerówki do ukończenia gimnazjum jest prawie zreformowany. Młodzież otrzymuje – jak to się po nowemu określa – nowe kompetencje. Niestety, licea są do tyłu, nie rozwijają czytania ze zrozumieniem ani przyrodniczej wiedzy etc. Czytaj dalej „GIMNAZJUM W SERCU”

Drabiną do nieba 23 X 2016 (21) [693]

We wrześniu przebywałem bliżej szkół i nauczycieli. Stąd takie reportażyki.

Pelplin. 180. – lecie szkoły śpiewaczej przy katerze, dziś Collegium Marianum Liceum Katolickie im. Jana Pawła. Przerwą w istnieniu szkoły była II wojna światowa i jej zamknięcie przez komunistów w r. 1961. Moja matura w r. 1958 – eksternistyczna przed obcą komisją wyznaczoną przez kuratora Doranta w Gdańsku, który złośliwie wróżył, że tylko 6. zda maturę, a zdało 24. uczniów.
Czytaj dalej „WOKÓŁ SZKÓŁ I NAUCZYCIELI”