Tag: felieton

2009-08-31

Pokój i dobro – zawołanie franciszkańskie – niech będzie mottem do tego felietonu, w którym chcę  dziwić się i oburzać na nadopiekuńczość państwa w Polsce. Nierozsądek wielu decyzji administracyjnych – urzędniczych czy urzędowych, sądowych, policyjnych –  dotyczących rodziny i dzieci jest tak dramatyczny, iż należy go zaszeregować do kategorii grzechów wołających o pomstę do nieba.  Raz po raz czytamy w prasie, słyszymy w radio lub widzimy w telewizji, że jest jakaś dramatyczna sprawa, zagrażająca lub konfliktowa. Słuchając tychże relacji polskich mediów mam zazwyczaj odmienną opinię: albo widzę trudniejszy kontekst całości wydarzenia, albo oczekiwałbym innego rozwiązania.  Wobec tych relacji buntuję się i jestem pełen niepokoju – jako wieloletni wychowawca, jako obserwator, obywatel, jako ksiądz. Czytaj dalej „Duch ponad literą”

2009-06-30

W XXI wieku opieka aniołów stróżów jest bardziej potrzebna niż kiedykolwiek. Ponieważ dzieci są w niebezpieczeństwie (nie tyle w symbolicznym przechodzeniu z białym aniołem przez mostek sfatygowany dzięki pourywanym sztachetom, lecz są zagrożone inaczej, skoro mogą być poczęte nie zawsze przez samych małżonków, lecz również w szklanej probówce i wszczepione nawet sześćdziesięcioletniej babci). Na ten temat dyskusja trwa. Była taka dyskusja na Uniwersytecie Kar. Stefana Wyszyńskiego wokół dzieci in vitro. Ordynariusz warszawsko-praski arcybiskup Henryk Hoser, także lekarz, nazwał metodę in vitro metodą skrajnie niefizjologiczną. Zachęca do płodności uporządkowanej (Pan Bóg jest najbardziej płodnym bytem na świecie). Czytaj dalej „Anioł nad wakacjami”

2009-05-02

Ilekroć rozmawiam z rodzicami i chrzestnymi, mówię im o tym, że dzieci są wasze i  są Boże.  Daliście im ciała i życie doczesne, a Bóg daje dusze i życie wieczne. I warto tak poukładać sobie wszystko, co jest wychowaniem, aby przewijała się pomiędzy bardzo ważnymi, średnio ważnymi i błahymi sprawami ta złota nitka ponaddoczesną, która łączy ziemię z niebem, człowieka z Bogiem. Czytaj dalej „NASZE DZIECI”

2009-03-01

Nie brakuje nawróconych. Są pośrodku nas.
Szukając argumentów na to, że Bóg nie milczy, lecz jest Słowem, które wszystko stworzyło, jest Słowem, wyrażającym prawdę w miłości, jest Słowem, które zbawia, ocala, ratuje przed nicością, które stało się Człowiekiem – Jezusem, znalazłem wśród książek taką z tytułem “Gdzie jest twój Bóg? Historie nawróceń XX wieku” Angelo Comastri. Autor pisze m. n. o Edycie Stein, jedenastym dziecku rodziny żydowskiej, urodzonym w r. 1891 we Wrocławiu. Ojciec – kupiec drzewny – zmarł, gdy miała dwa lata. Matka jej, głęboko religijna i szczęśliwa z powodu przestrzegania żydowskiej tradycji, rozsądnie kieruje całą rodziną. Córka Edyta, niezależny charakter, zdolna do zgłębiania wszystkiego, zaczyna poddawać krytyce rodzinną wiarę, nie mówiąc nic matce, mając trzynaście lat czuje się ateistką. Zapisuje się na filozofię na uniwersytecie rodzinnego miasta – co w tamtej epoki niebywałe wśród kobiet – wyjeżdżając do Getyngi na studia, staje się uczennicą wielkiego filozofa Edmunda Husserla. Jej zdumiewające zgłębianie wiedzy ułatwia odrzucenie ateizmu, “który nie potrafi odpowiedzieć na zasadnicze pytania obecne we wnętrzu człowieka (…) Rozpoczęła więc namiętne poszukiwanie prawdy: poświęcała temu dnie i noce. Zakończyła je dopiero wtedy, kiedy mogła zawołać: – Znalazła, prawdę!” (str. 67). Czytaj dalej „NAWRÓCENI”

2009-01-04

(wspomnienie w 30. rocznicę wyboru Kardynała Karola Wojtyły na papieża Jana Pawła II, po obejrzeniu filmu “Lolek”, scenariusz i reżyseria Joanna Maro)
Na spotkaniach z rodzicami często przedstawiam wychowanie jako doprowadzenie swego dziecka do samodzielności życiowej (biologicznej, uczuciowej, społecznej, politycznej, duchowej i religijnej). I w zbliżaniu dziecka do Jezusa Chrystusa warto widzieć pewien idea wychowawczy zapisany w Piśmie św. Trzeba być pewnym, iż nie ma wyższego ideału, wyższych pragnień i tęsknot poza Jezusem. Jezus i Jego Ewangelia nie podlega dyskusji w klasyfikacji wszelkich ideałów i celów. Czytaj dalej „LOLEK”